Hoi allen,

Even een berichtje van mij. Ik heb namelijk gisteren de Tongariro Alpine Crossing gedaan, waar ik erg naar uit keek! Hetschijnt een van de mooiste hikes ter wereld te zijn en duseen van de hoogtepunten (letterlijk) van Nieuw-Zeeland.

De dag dat we het zouden gaan doen kwam alleen de regen met bakken uit de lucht vallen. En de weerconditie moeten perfect zijn om het door te laten gaan. Dus moesten we langer in het National Park blijven en hopen dat het weer beter zou worden. Bij het hostel aangekomen bleken we dat we dan drie nachten in een houten skilodge met luxe hotelkamers met eigen badkamer, lossen bedden (een keer geen stapelbed)en een gemeenschappelijke lounge met open haard en heerlijk goedkope maaltijden, zouden moeten verblijven. Daar hoefde ik niet lang over na te denken! En we kregen de 3e nacht nog gratis ook!?

De volgende dag werd mooi weer voorspeld. Dus om half 7 's ochtends stonden we klaar. En nadat onze kleding en schoenen goedgekeurd waren konden we gaan. We konden nog geen 20 meter ver kijken, maar we waren met een goede gids die beter weer voorspelde (wat we ook redelijk snel kregen). Onze gids had jarenlange ervaring en was DE gids van de Lord of the Rings crew. In deze gebergten is namelijk een groot deel van de film opgenomen, dus misschien zien jullie bekende plaatjes, zoalsbijvoorbeeld Mt Nguaruhoe = Mt Doomofzo (ik heb nog nooit een Lord of the Rings film gezien *schaam*). Verder liepen we langs grote kraters, mooie felblauwe meren (die wel naar rotte eieren stinken) en door de sneeuw.

Onze gids was erg enthousiast over onze groep en zorgde dat we van de paden afgingen, zodat we nog veel meer zagen. En we dus uiteindelijk geen 19 km liepen, maar nog veel meer kilometer en we om een mooie lunchplek te bereiken, nog eens extra bergen op en af liepen en we er 8 uur over deden.Maar de top bereiken op 2000 meter is echt kicken. Helaas was er net een grote wolk en hadden we niet veel uitzicht, maar als de wolk wat minder dik was dan kon je Lake Taupo zien.

Ook voor de afdaling wist onze gids een mooie route. En echt gebroken kwamen we allemaal terug. Wat al een zware hike is, werd alleen maar zwaarder door onze enthousiaste gids, maar het was zeker de moeite waard. En het is zo gaaf om de top te bereiken. Op de foto's is wel te zien dat ik het ook wel zwaar had, maar mijn conditie bleek beter dan verwacht, want ik was een van de weinige die trouw twee meter achter de gids bleef aanhobbelen.

Nou dit wilde ik even met jullie delen. nu ga ik weer even met de voetjes omhoog voor de open haard zitten, met een warme chocomelk! Dat heb ik wel verdiend dacht ik zo :)

Groetjes Josefien