Hoi allen!!

Het is inmiddels een dikke week geleden dat we zijn vertrokken en ik heb al zoveel leuks, moois en bijzonders meegemaakt! Echt helemaal geweldig! Ik zal in een noten dop het een en ander vertellen.

We zitten nu in Irkoetsk! Dus al een heel eind in Siberie en al zeven uur later dan in Nederland.

Maar ik zal bij het begin beginnen...

Vrijdag 9 oktober was dan eindelijk de dag dat de reis zou gaan beginnen. Om 6 uur 's ochtends vertrokken we uit Westervoort richting Dusseldorf. Na de incheck was het tijd om afscheid te nemen en de poortjes door te gaan! Toen we geland waren in Moskou, moesten we eerst nog wachten in het vliegtuig op de medisch check op varkensgriep, want Rusland scheen daar zeer streng op te zijn, maar nadat dat drie keer benadrukt was, werd er toch gezegd dat we gewoon uit mochten stappen.

Toen we onze tassen hadden werden we al opgewacht met een bordje en gebracht naar het hotel, waar we op de 25e verdieping sliepen. In Moskou hebben we veel gezien (en dat allemaal in prachtig mooi weer!), het Kremlin, de Disney kerk, de luxe warenhuizen, Lenin (waar we een half uur van in de war waren?! Is hij het nou echt? En het zag er zo vreemd uit allemaal), de begraafplaats waar o.a. Einstein ligt, etc. Alleen ging dit met flinke vertraging door het Syrilische schrift. Waar we linksaf moesten gingen we rechts en in de metro moest je de haltes tellen, anders had je geen idee waar je was. En op de begraafplaats konden we natuurlijk de beroemdheden niet vinden, want de namen stonden natuurlijk ook in het Syrilisch en het navragen was ook geen optie gezien bijna niemand Engels sprak. 's Avonds zijn we bij een hele leuke studentenbar beland (hulde aan de Lonely Planet) en hebben we lekkere Russische biertjes gedronken en wild gedanst (dat doen alle Russen!) op een cover bandje waar we pas na 6 nummers van achter kwamen dat ze in het Engels zongen?! Dus zondag waren we behoorlijk afgepeigerd van o.a. het verkeerd wandelen en keken we uit naar vier dagen in de trein te zitten.

Zondagavond vertrok de trein! We dachten in een redelijk primitieve omstandigheid terecht te komen, tenminst dat hadden we op internet gezien, maar we kwamen in een zeer luxe trein terecht. Helemaal nieuw en de coupe was zelfs voorzien van een flatscreen tv! Wat we al redelijk snel iritant vonden. We zaten bij een echte Russische man en een russisch meisje in de coupe. Ze konden natuurlijk geen Engels, dus tot op heden zijn we er nog niet achter of ze nou bij elkaar hoorden en waar ze nou naar toe gingen. We zaten nog geen half uur en een enorme veldfles met Wodka werd erbij gehaald (die ik gelukkig mocht afslaan, maar waar Roderick nog dagen hoofdpijn van heeft gehad -> zelfgestookte Oekrainse wodka), de worst met brood en kaas moest ik accepteren (hij zou bijna boos worden als ik het niet deed) en ik moest mijn tas opendoen en daar kreeg ik een kilo walnoten in en twee appels en een peer. Nouja...dat is nog eens een welkom. En toen werd Indiana Jones deel 1 aangezet (wat na-gesynchroniseerd is en dus onverstaanbaar en iritant.) Toen lekker geslapen (dat hobbelen bevalt me wel!) De vier dagen treinen vlogen voorbij. Elke ochtend was het weer een verrassing welk landschap er weer te zien is en Roderick en ik hebben dan ook veel te veel foto's gemaakt (je bent een toerist of niet). Onze rus nam elke dag een stuk van zijn complete kip die die had meegenomen (zie foto's) en na de dagen vorderden kon die kip allang niet meer goed zijn. Zeker gezien het snachts minstens 30 graden in de kleine coupe is en de kip tegen de kachel aanstond. Gelukkig hield de Rus de kip voor zichzelf (naja...wij liepen elke keer maar even de coupe uit). Ook begon de Rus 's ochtends al aan de wodka, zodat de fles na twee dagen al op was. Verder stond de tv van 9 uur 's ochtends tot 11 uur 's avonds aan en hebben we alle Indiana Jones versies voorbij horen komen en zijn we erachter dat Chinese hakfilms erg hip zijn hier. Dit vonden we wel een beetje de sfeer van de Transsiberie verpesten, dus vanavond hopen we een primitievere trein te mogen pakken. Zodat we ook rustig kunnen lezen in onze coupe, want daar komen we met de achtergrond films niet echt aan toe. Verder hebben we ook veel in de Restaurant wagon gezeten (die helaas niet zo gezellig is als we hadden gehoopt, maar wel veel grappige oude muziek draait). We hebben er ook nog een keer durven eten met een ander Nederlands reiskoppel. Verder waren er weinig toeristen (een paar Amerikanen en Australiers).

's Ochtends vroeg kwamen we in Irkoetsk aan. Het tijdsvrschil sluipt er langzaam in in de trein en waren we snel aan gewend. We werden gelijk naar Litsvyanka gebracht (klein dorpje aan het Baikalmeer). Het was nog donker toen we aankwamen, dus snel nog een uurtje geslapen en toen prachtig wakker geworden. Wat is het mooi daar!!! We hadden ons eigen kneuterige prive chaletje met een douchehokje buitenen heel mooi uitzicht over het gigantische meer. Met aan de overkant prachtig besneeuwde bergtoppen. We hebben ons gelijk dik ingepakt en de wandelschoenen aangedaan (niet dat ik andere schoenen mee heb!?) Het was weer stralend weer, maar koud. We hebben een wandeling naar een uitkijkpunt gemaakt (zie foto), waar we o.a. doormiddel van een kabelbaan kwamen. Onderweg kwamen we een opgezette beer tegen en toen we naar binnen liepen zagen we een groot roestig hok waar we ineens oog in oog (metertje afstand) mettwee gigantische Syberische beren stonden. Daar was ik dan ook een beetje bang om ze in de bossen tegenkwamen toen we omhoog liepen.

's avonds hebben we in een te sjiek ogend hotel de traditionele Baikal Omul vis gegeten, erg lekker en de prijs viel natuurlijk weer mee in Rusland. Daarna hadden we met een Engels meisje afgesproken die alleen in een hostel zat (er waren ook alleen maar een paar lokale mensen, dus als je een backpacker zag was het gelijk een praatje maken) daarna kwamen er nog drie andere Engelse jongens bij en kwamen in een zeer foute discotheek terecht, waar uiteindelijk de wodka op tafel kwam en we allemaal zwalkend naar huis gingen. Twee Engelse jongens zien we vanavond waarschijnlijk weer in de trein richting Ulan Baator.

's Ochtends moeizaam opstaan en een lekker ontbijtje gekregen in het chaletje van de baas (er waren ook geen andere toeristen) en daarbij weer een prachtig uitzicht over het Baikal. Daarna werden we opgehaald en naar de Homestay in Irkoetsk gebracht, wat een eigen appartement betekent van iemand die er dan niet is. Irkoetsk is het Parijs van Syberie, maar vinden we een stuk minder mooi dan wat we tot nu toe gezien hebben. Het is ook niet erg groot. Vandaag werden we wakker met een laag sneeuw, wat weer een ander gezicht is. Maar we hebben zin in Ulan Baator!

Zo...het is niet echt een noten dop geworden, maar je maakt ook zo veel mee! Elke dag is weer een nieuw avontuur! Ik zal snel weer wat schrijven!

Groetjes Jo (& Ro...die naast me weer aan zijn YouTube verslaving zit te werken ;)